„Krótka historia filozofii” Nigel Warburton

Kilka osób prosiło mnie abym napisał parę słów na temat mojej nowej lektury.

Zapraszam więc do mojej recenzji!

Książka pana Warburotn’a to bardzo zwięzły przegląd najważniejszych filozofów europejskich. Autor to wykształcony filozof i wielki entuzjasta tej metadyscypliny. Prowadzi on blogi: philosophybites.com i virtualphilosopher.com. Warto zajrzeć, znajdziecie tam wiele interesujących tekstów oraz podcastów. 

Wracając do książki, jest ona napisana w sposób chronologiczny, a więc zaczynamy od myślicieli czasów starożytnych i w bardzo płynny sposób kierujemy się w stronę czasów współczesnych. Nigel Warburton używa bardzo zrozumiałego języka, przytacza także wiele zabawnych i ciekawych anegdot z życia filozofów, przez co lektura okazuje się niezwykle przyjemna, lekka i niemająca nic wspólnego z, zazwyczaj, trudnymi tekstami filozoficznymi.

Dlaczego na moim blogu poświęcam tak dużo miejsca filozofii? Odpowiedź jest bardzo prosta: chciałbym aby osteopatia, która jest dla mnie przygodą życia, została dobrze zrozumiana zarówno przez moich pacjentów jak i studentów oraz praktyków osteopatii. Niestety, moim zdaniem, współczesna osteopatia została odarta z całej głębi, którą odkrył dla świata A.T. Still. Pozostały tylko techniki oraz suche „zasady osteopatii”, które tworzą raczej „neoosteopatię” , która upodobniła się do fizjoterapii. Co samo w sobie nie jest przecież niczym złym, sam jestem fizjoterapeutą i uważam, że to wspaniała dziedzina medycyny, jednak nie o to chodziło sławnemu doktorowi z Kansas.

Co nam w takim razie pozostaje? Powrót do źródeł. Jeśli chcecie dowiedzieć się co zainspirowało Stilla do stworzenia medycyny opartej na doświadczeniu, musicie poznać idee ludzi, których dzieła ojciec osteopatii czytał i cenił. „Krótka historia filozofii” wam to ułatwi. Pośród 40 rozdziałów znajdziecie tu między innymi: słynnych Greków: Sokratesa, Platona oraz Arystotelesa, Kartezjusza, wokół którego filozofii kręci się zachodni świat, Immanuela Kanta, który na nowo połączył umysł i ciało, Karola Darwina, jako przedstawiciela nurtu ewolucjonistów (choć, tak naprawdę, Still bardziej cenił Wallace’a i Spencer’a), Williama Jamesa (psychologia osteopatii), oraz Ludwiga Wittgenstein’a i jego lingwistyczne rozważania.

Wprawne oko zauważy, wśród wyżej wymienionych, brak jednego nazwiska: niestety w książce Warburtona nie znajdziecie rozdziału o Johannie Wolfgangu von Goethe. Jest on potocznie znany jako poeta, pisarz, nie każdy wie jednak, że był także wybitnym uczonym: przyrodnikiem i filozofem. Jego rozważania na temat dynamicznego trybu świadomości ułatwiły  Stillowi stworzenie systemu medycyny opartej na doświadczeniu. Szkoda, że brytyjski filozof nie poświęcił rozdziału Goethemu. Nie ma tego złego jednak, co by na dobre nie wyszło. Zaglądajcie na mojego bloga, niebawem przybliżę Wam idee tego wyjątkowego człowieka. 

mgr Tomasz Białek

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

%d blogerów lubi to: